|  Jest
to popularna miejscowość letniskowa, położona
na północnym brzegu jeziora Wigry,
w obrębie Wigierskiego Parku
Narodowego. Była już przed wojną znanym
ośrodkiem turystycznym.
Wieś została założona
w 1700 r. przez kamedułów wigierskich, a wyludniona
pod koniec XIX w. W 1800 r. liczyła zaledwie
dwie zagrody z 13 mieszkańcami. W okresie międzywojennym
półwysep Łysa Góra został zakupiony przez Polskie
Towarzystwo Krajoznawcze, które wybudowało przystań
żeglarską oraz schronisko - którego budynek
stoi do dziś, lecz nie jest użytkowany. 
W 1928
r. została tu przeniesiona z Płociczna stacja
naukowo-badawcza Instytutu Biologii Doświadczalnej
im. Marcelego Nenckiego w Warszawie. Głównym
organizatorem i wieloletnim kierownikiem stacji
był Alfred Lityński, jeden z najwybitniejszych
hydrobiologów polskich. Stacja prowadziła badania
nad florą i fauną jezior wigierskich. Placówka
działała do 1939 r. Niszczejący obiekt został
przejęty przez dyrekcję WPN w 1993 r., z przeznaczeniem
na muzeum przyrodnicze.
W 1937 r. wybudowano
drugi, murowany budynek schroniska, czynny do
dziś.
|
